Συχνά αναρωτιόμαστε πώς θα φτάσουμε, πώς θα γίνουμε και πώς θα βρούμε το(ν) τέλειο. Δεν πρόκειται να τα καταφέρουμε. Γιατί δεν υπάρχει ο τέλειος άντρας, η τέλεια γυναίκα, η τέλεια σχέση, η τέλεια ομορφιά. Ούτε καν η τέλεια δουλειά, το τέλειο σπίτι. Η ερμηνευτική προσέγγιση του τέλειου είναι τόσο αφηρημένη και άπιαστη όσο και καθεαυτή η έννοια.

Το τέλειο δε φέρει κανένα ελάττωμα, είναι άψογο. Ο άνθρωπος ως θνητός, είναι τρωτός, άρα εκ δε μπορεί να είναι τέλειος. Ο προσδιορισμός του τέλειου είναι κάτι εντελώς υποκειμενικό και διαφέρει για τον καθέναν μας. Η έννοια του τέλειου υπάρχει για να φανταζόμαστε ότι μπορούμε να το κατακτήσουμε και να θέτουμε υψηλούς στόχους.

Όταν οραματιζόμαστε το τέλειο, πλάθουμε εξιδανικευμένες εικόνες βασισμένες στις δικές μας σκέψεις, στα δικά μας συναισθήματα, στη δική μας ιδιοσυγκρασία, στα δικά μας πλαίσια δράσης. Κατά πάσα πιθανότητα το τέλειο το δικό μας δε συμπίπτει με το τέλειο κάποιου άλλου. Αυτές οι εικόνες είναι δικές μας εικόνες, εικόνες του μυαλού μας.

Άλλες φορές, αυτό που θεωρούμε τέλειο είναι μια παραπλανητική αποτύπωση, που όταν απομυθοποιηθεί και αντιληφθούμε την πλασματικότητα της, απογοητευόμαστε και προσγειωνόμαστε άτσαλα στην πραγματικότητα. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλουμε διακαώς να γνωρίσουμε κάποιον που τον έχουμε προσδιορίσει στο μυαλό μας ως τέλειο και τελικά όταν γνωρίσουμε αυτόν και μαζί και τα ελαττώματα του, να πέσουμε από τα σύννεφα, ενώ οι προσδοκίες μας εξανεμίζονται και τσακίζονται στο έδαφος.

Η ουσία είναι ότι δεν υπάρχει “το τέλειο”, καθώς αν υπήρχε, δεν θα ήταν τέλειο. Το τέλειο υπάρχει νοητά στο μυαλό μας, χαρίζοντας μας την ευτυχή ψευδαίσθηση πως αν βρούμε κάτι/κάποιον που να προσεγγίζει αυτό που έχουμε δημιουργήσει στο μυαλό μας ως τέλειο, θα νομίζουμε ότι το βρήκαμε.. Όχι για πολύ.. Γιατί, ουδείς τέλειος!

 

Δάφνη Δρεμέτσικα

Communications Specialist