Όχι…

Η θεωρία πίσω από αυτά τα τεστ είναι πως ο οργανισμός μας δεν μπορεί να μεταβολίσει αποτελεσματικά κάποια τρόφιμα, τα οποία είναι υπεύθυνα για την αύξηση του σωματικού βάρους. Έτσι, το πρόβλημα θα λυθεί οριστικά αν απλώς αφαιρέσουμε τα εν λόγω τρόφιμα από το διαιτολόγιό μας. Τα πράγματα όμως δεν είναι ακριβώς έτσι….

Στις τροφικές δυσανεξίες το σώμα αντιδρά σε ένα τρόφιμο, όχι ενεργοποιώντας το ανοσοποιητικό, όπως στις κοινές αλλεργίες, αλλά μέσω φυσικών και χημικών μηχανισμών. Ο λόγος που συμβαίνει είναι η ατομική ευαισθησία σε κάποια συστατικά των τροφών (πράγμα εντελώς φυσιολογικό). π.χ. στην καφεΐνη (καφές, το τσάι, σοκολάτα), στις αφλατοξίνες (φασόλια, ρεβίθια), στην ισταμίνη (αλκοόλ, τυριά υψηλής ωρίμανσης, καπνιστά, όσπρια, θαλασσινά, κακάο, ξίδι).

 

Προσοχή στα εξής 2 σημεία:

  1. Το ότι το σώμα αντιδρά ΔΕΝ σημαίνει ότι παχαίνουμε
    Όπως λανθασμένα υποστηρίζουν οι οπαδοί των τεστ δυσανεξίας, απλώς μπορεί να βιώσουμε δυσάρεστες ενοχλήσεις – συμπτώματα, π.χ. γαστρεντερική δυσφορία, πόνος κ.λπ. Ο λόγος που πολλοί άνθρωποι ισχυρίζονται ότι χάνουν βάρος όταν αποκλείουν από τη διατροφή τους τα υποτιθέμενα «ένοχα» τρόφιμα, δεν είναι επειδή αφαίρεσαν από τη διατροφή τους το μαρούλι ή το σπανάκι, αλλά επειδή τους υπέδειξαν να αφαιρέσουν και τη γλουτένη, άρα τα περισσότερα δημητριακά και τρόφιμα που περιέχουν αλεύρι, τις πατάτες ή τη ζάχαρη, δηλαδή ενεργειακά πυκνά τρόφιμα.
  2.  Ακόμα και η διάγνωση των τροφικών υπερευαισθησιών γίνεται με ΛΑΘΟΣ ΤΡΟΠΟΟι μέθοδοι με τις οποίες τίθεται τελικά η διάγνωση είναι οι εξής:
  • Εξέταση αίματος IgG αντισωμάτων.
    Αυτή η εξέταση αίματος ανιχνεύει αντισώματα IgG που υπάρχουν στο η αίμα. Θεωρείται ότι αύξηση των IgG κατόπιν κατανάλωσης ενός τροφίμου υποδηλώνει υπερευαισθησία στο τρόφιμο αυτό. Στο παρόν δεν υπάρχουν πειστικά στοιχεία που να υποστηρίζουν αυτή τη δοκιμή, και δεν συνιστάται ως διαγνωστικό εργαλείο.
  • Κινησιολογία
    Βασίζεται στην ιδέα ότι ορισμένα τρόφιμα προκαλούν μια ανισορροπία της ενέργειας στο σώμα, που ανιχνεύεται από τη δοκιμή της απόκρισης του μυός. Το άτομο κρατά το ύποπτο τρόφιμο που βρίσκεται σε ένα γυάλινο φιαλίδιο και ο επαγγελματίας υγείας ελέγχει την ανταπόκριση των μυών. Το αποτέλεσμα μπορεί να οδηγήσει στο να αποκλειστούν πολλά τρόφιμα από τη διατροφή, ωστόσο μελέτες δείχνουν ότι αυτή η δοκιμή δεν είναι τίποτα παραπάνω από καθαρή τύχη.
  • Ανάλυση τρίχας
    Μια μικρή τούφα από τα μαλλιά στέλνεται σε ένα εργαστήριο και τα ενεργειακά πεδία στα μαλλιά σαρώνονται. Τα αποτελέσματα συγκρίνονται με άλλα δεδομένα για τον προσδιορισμό μιας τροφικής υπερευαισθησία. Δεν έχει επιστημονική βάση.
  • Λευκοκυτταρικό ή κυτταροτοξικό τεστ
    Είναι ένα τεστ αίματος όπου τα λευκά αιμοσφαίρια αναμειγνύονται με το ύποπτο τρόφιμο και αν διογκωθούν αυτό υποδηλώνει πιθανή υπερευαισθησία στο τρόφιμο. Δεν έχει επιστημονική βάση.
  • Δοκιμή παλμού
    Στην περίπτωση αυτή λαμβάνεται ο παλμός που έχει ληφθεί πριν την κατανάλωση φαγητού και έπειτα 15 λεπτά μετά την κατανάλωσή του. Αύξηση 10 παλμών ανά λεπτό υποδηλώνει τροφική δυσανεξία. Δεν έχει επιστημονική βάση.
  • Ηλεκτροδερματικό (Vega) τεστ
    Μετρά την ηλεκτρομαγνητική αγωγιμότητα στο σώμα. Το ένοχο τρόφιμο θα παρουσιάσει μια πτώση στην ηλεκτρομαγνητική αγωγιμότητα. Δεν έχει επιστημονική βάση.

 

Η μόνη μέθοδος που μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό κάποιος τροφικής δυσανεξίας είναι ο αποκλεισμός του ένοχου τρόφιμου και η επανα-εισαγωγή του με συγκεκριμένη διαδικασία από ειδικό διαιτολόγο.

Κάθε εναλλακτικό τεστ αναγνώρισης τροφικής υπερευαισθησίας πρέπει να αποφεύγεται καθώς ΔΕΝ υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση γύρω από την αξιοπιστία και αποτελεσματικότητά του.

 

Έφη Κολοβέρου

Διαιτολόγος-Διατροφολόγος με ειδίκευση στο Διαβήτη, B.Sc., M.MedSci., PhD. Υπεύθυνη Κέντρου Διαιτολογικής Υποστήριξης και Εκπαίδευσης Nutriclinic