Tinder, taboo or not?

Το tinder δεν είναι φαινόμενο. Είναι ένα φαινομενικά ένοχο μέσο γνωριμιών (για την Ελλάδα μιλάμε τώρα). Η ξενική ταμπέλα «sex» που κουβαλάει το έχει θεσπίσει ως ένα ευρέως μη αποδεκτό μέσο, ακόμα και αν οι χρήστες που το χρησιμοποιούν αποκλειστικά για σεξ είναι η μειοψηφία (τους λυπάμαι λίγο, ομολογώ!) Ο λόγος για να κατεβάσεις την εφαρμογή στο κινητό σου είναι ένας. Θέλω να βρω κάποιον τώρα. Για να γνωριστώ, να μιλήσω, να ερωτευτώ, να ξεπεράσω κάποιον, να κάνω σχέση, να κάνω σεξ.

Το θέμα δεν είναι αν μπήκες στην εφαρμογή με την προσδοκία ότι θα γνωρίσεις το ταίρι των ονείρων σου ή με την μεγαλύτερη προσδοκία για τα ελληνικά δεδομένα ότι την ίδια μέρα θα κάνεις one-night stand. Σημασία έχει να απενεχοποιηθεί σε ένα βαθμό ο κατακριτέος χαρακτήρας της. Φοβάσαι ότι αν μάθει κάποιος ότι κάνεις χρήση του tinder είναι μεμπτό, λες και κάνεις χρήση ναρκωτικών. Και εγώ όταν έφτιαξα λογαριασμό στο facebook το 2007, ήταν ολίγον τι επιλήψιμο. Οι περισσότεροι απορούσαν τι το χρειάζομαι, ενώ πλέον είναι άξιο απορίας αν κάποιος δεν είναι χρήστης του facebook. Κρύβεις ότι έχεις tinder ακόμα και από τους φίλους σου, γιατί έχεις την αίσθηση ότι θα σε κακοχαρακτηρίσουν. Και η αίσθηση σου δεν είναι αβάσιμη. Είναι ολόσωστη. Κάποια στιγμή πρέπει να πέσουν όμως οι μάσκες της άκρατης σεμνοτυφίας και του νοθευμένου καθωσπρεπισμού.

Η στάση ζωή ενός ατόμου ρυθμίζεται από τη συμπεριφορά του σύμφωνα με τις ηθικές αξίες που πρεσβεύει. Το να παριστάνεις τον καθώς πρέπει δεν είναι πρέπον αν δεν γνωρίζεις την ουσία αυτών που επιτάσσουν οι κοινωνικές νόρμες και τα κοινώς αποδεκτά ιδανικά.

Η ουσία δεν βρίσκεται στο tinder, αλλά στην εύκολη προκατάληψη και τα κατ’επίφασιν ταμπού. Είναι υποκριτικό για μένα να κρίνεις αρνητικά αυτόν που χρησιμοποιεί μια διαδικτυακή εφαρμογή έστω και με την ψευδαίσθηση ότι θα γνωρίσει κάποιο άτομο για σχέση, ενώ δεν προσπαθείς να συμμεριστείς ότι έχει απογοητευτεί να μη γνωρίζει άτομα και να είναι μόνο του. Πιο υποκριτικό όμως είναι να μην είσαι εσύ καλά με τη σχέση σου, να υποκρίνεσαι πως είσαι και να δίνεις ενδεδειγμένες οδηγίες συμπεριφοράς σε ένα άτομο που δεν κάνει τίποτα άλλο από το να ελπίζει σε κάτι ρεαλιστικό. Το άκρων άωτον της υποκρισίας είναι να αποδοκιμάζεις τους single φίλους σου για τα ραντεβού μέσω tinder, ενώ βρήκες το application στο κινητό του συντρόφου σου.

Αν είναι μεμπτό να έχεις λογαριασμό στο tinder, δε μπορώ να το απαντήσω. Θεωρώ όμως περισσότερο μεμπτό να κυκλοφορείς με αβυσσαλέο ντεκολτέ κάθε στιγμή της καθημερινότητας σου, παρά το να τσατάρεις στο τίντερ. Θεωρώ μεμπτό το να ανεβάζεις καυτές φωτογραφίες σε όλα τα social media όποιο κι αν είναι το relationship status σου.

Τα δεδομένα αλλάζουν. Δύο-τρεις γενεές πριν ήταν επί μοδός τα προξενιά. Ύστερα τα συνοικέσια άρχισαν να γίνονται με πιο πολύ τακτ μέσω κοινών γνωστών. Μετά τη μεταπολίτευση, ο κόσμος άρχισε να βγαίνει, να μιλάει, να γνωρίζει παντού και ιδιαίτερα σε νυχτερινά μαγαζιά. Η φάση γνωριμίας πλέον γίνεται διαδικτυακά. Σημεία των καιρών είναι αυτά. Άσε που τώρα είναι και δυσκολότερο. Γιατί πρέπει να κάνεις την προξενήτρα του εαυτού σου. Ή μάλλον του άβαταρ σου και να προσομοιώσεις την ομορφιά και τις χάρες του στον ψηφιακό κόσμο, εξωθώντας τα σε τέτοιο βαθμό ώστε να προκαλέσουν το ενδιαφέρον ενός άλλου άβαταρ. Τα δεδομένα της εποχής μας έχουν ωθήσει ξεχωριστούς ανθρώπους να ψάχνουν το κάτι ξεχωριστό στο τίντερ, ένα καθόλου ξεχωριστό μέρος. Το αν θα το βρουν είναι δικό τους θέμα. Ας αφήσουμε όμως τους ονειροπόλους να ονειρεύονται. Κάποια όνειρα γίνονται πραγματικότητα…

Daphne, The Philosopher

 

Δάφνη Δρεμέτσικα
Communications Specialist