Να τσιμπήσεις ή να μην τσιμπήσεις; Ιδού η απορία! Ιδιαίτερα όταν μόλις έχουμε …γυαλίσει το πιάτο μας, στο οποίο μέχρι πριν 10 λεπτά υπήρχαν οι πιο νόστιμες λιχουδιές του γαστρονομικού χάρτη. Τι είναι τελικά αυτό που μας ωθεί στο να φάμε ακόμη περισσότερο, ακόμη και τροφές, που κατά γενική ομολογία, είναι βλαβερές;

Όταν παύει να ικανοποιεί τις ανάγκες μας η πιο ζουμερή και καλοψημένη μπριζόλα, ή η πιο δροσιστική και γευστική σαλάτα, και πέφτουμε με τα μούτρα σε ό,τι τρώγεται, μήπως ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε κατά πόσο υγιεινή είναι η σχέση μας με το φαγητό.

Εάν διαγνώσετε κάποιο από τα παρακάτω συμπτώματα, τότε η ανάγκη για «απεξάρτηση» από το φαγητό- ναρκωτικό σας είναι παραπάνω από επιτακτική!

  1. Γλυκιές λιγούρες

Σκλάβος του εκλέρ! Και της καρυδόπιτας! Και του παγωτού! Μετά από ένα πλουσιοπάροχο γεύμα, όπου ο «μόσχος ο σιτευτός» δεν ήταν παρά μόνο το …κερασάκι στο μεσημεριανό τραπέζι, εσείς λαχταράτε και ένα μικρούλι τόσο δα σοκαλατένιο επιδόρπιο, που μετά βίας χωράει στο πιάτο του φρούτου. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι σπάνιο. Αυτή η λιγούρα δεν σχετίζεται με την ανάγκη σας για ενέργεια ή θρεπτικές ουσίες. Το μυαλό κάνει τη ζημιά! Απελευθερώνει ντοπαμίνη και δημιουργεί αυτήν την αίσθηση του …ανεκπλήρωτου, αποζητώντας γλυκούς πειρασμούς κατ’ εξακολούθηση. Αγνοήστε αυτήν τη διαβολική φωνούλα, που λέει «Φάε με! Φάε με!». Εάν συνεχίσετε να κλείνετε τ’ αυτιά σας στις… σειρήνες, σύντομα θα σας γυρίσουν και εκείνες την πλάτη για πάντα.

  1. Το φαινόμενο «όλα ή τίποτα»

«Πόσο κακό μπορεί να κάνει λίγο κέικ σοκολάτας»; «Ένα μικρό κομμάτι δεν είναι θα σας σκοτώσει…» «Όλα είναι καλά με μέτρο, έτσι δεν είναι»; Αυτές είναι οι δύο παρατηρήσεις που ακούμε αρκετά συχνά όταν αρνούμαστε την προσφορά ανθυγιεινών τροφίμων. Και οι δύο είναι έγκυρες. Μια φέτα δεν πρόκειται να μας κάνει κακό. Αλλά για μερικούς ανθρώπους, δεν υπάρχει απλώς «μια μπουκιά σοκολάτας» ή «ένα κομμάτι κέικ». Η μία μπουκιά γίνεται 20 και η μία φέτα κέικ γίνεται όλη η φόρμα. Το φαινόμενο «όλα ή τίποτα» παρατηρείται στους εθισμένους όλων των ειδών. Δεν υπάρχει «μετριοπάθεια» και με το να τους πεις να φάνε με μέτρο είναι σαν να λες σε έναν αλκοολικό να πίνει ένα ποτήρι ουίσκι τη μέρα. Won’t happen!

  1. Μέχρι… σκασμού

Ένα κομμάτι σπανακόπιτα. Δύο κομμάτια. Τρία…. Το μισό ταψί έχει κάνει φτερά μέσα σε μια ώρα! Το πρώτο κομμάτι αντιστοιχούσε στη λιγούρα που νιώθαμε. Ας υποθέσουμε και το δεύτερο. Από το τρίτο, όμως, και μετά, η λιγούρα είχε ήδη πάει περίπατο. Απλώς, τρώγατε  μπουκιά – μπουκιά, μέχρι να αισθανθείτε πλήρεις. Σταματήσατε μόνο όταν ικανοποιήθηκε η ανάγκη σας. Και τότε ακριβώς καταλάβατε ότι δε φάγατε απλώς πολύ, αλλά μέχρι σκασμού!

  1. Η μάχη του καλού με το κακό

Όταν κάνουμε κάτι που γνωρίζουμε ότι δεν είναι «σωστό» – σύμφωνα με τις αξίες μας, τις αρχές ή τις αποφάσεις που έχουμε πάρει– αισθανόμαστε άσχημα. Αυτό το συναίσθημα ονομάζεται «ένοχη συνείδηση». Είναι ένα συναίσθημα, που είναι και καλό και κακό. Καλό, γιατί σημαίνει ότι ενδιαφερόμαστε, ότι μας νοιάζει. Κακό, γιατί μας κάνει νιώθουμε κάπως άτακτοι την στιγμή εκείνη, ότι αντιστεκόμαστε στο κοινωνικά αποδεκτό και γινόμαστε λιγάκι «παράνομοι». Αισθανόμαστε ενοχή, αλλά τείνουμε να επαναλαμβάνουμε την αμαρτία. Είναι ένα τρομερό συναίσθημα, που προκύπτει από την αιώνια μάχη του καλού και του κακού. Ακριβώς, όπως και στις ταινίες. Ο καλός παίρνει στο τέλος το κορίτσι και φέρνει επιτέλους… world peace, όμως ο κακός ζει κολασμένα με όλα τα κορίτσια, πάνω σε ακριβά και γρήγορα αυτοκίνητα!

  1. Ο άγγελος και ο διάβολος

Έντεκα το βράδυ και η αίσθηση της λιγούρας, δυστυχώς δεν έχει πάει για …ύπνο. Ούτε κι εσείς. Είναι αργά για ένα μεγάλο γεύμα, αν και εκείνη η πίτσα στο ψυγείο, που περίσσεψε από προχθές, κάνει τα σάλια σας να τρέχουν. Έχετε, όμως, αποφασίσει να απέχετε από το πρόχειρο φαγητό. Τουλάχιστον, τις απαγορευμένες ώρες. Μια ντομάτα και λίγο τυράκι είναι πιο σοφή απόφαση. Ή μήπως όχι; Δυο δυνάμεις παίζουν με το μυαλό σας. Η αγγελική, που θέλει να ξαναμπείτε στο περσινό σας τζιν παντελόνι. Και η διαβολική, εκείνη που λαχταρά όλα τα «απαγορευμένα» για την υγεία σας. Να τσιμπήσω λίγο μπέικον πάνω- πάνω; Κανένα μανιταράκι; Ή μήπως όχι; Τελικά, σκέφτεστε μια δικαιολογία, την επαναλαμβάνετε στον εαυτό σας, βγάζετε την πίτσα και του δίνετε και καταλαβαίνει! Υπόσχεστε ότι αύριο το βράδυ θα φάτε ένα γιαουρτάκι, ώστε να ..φύγει το κακό. Και με το κομμάτι παστίτσιο που έμεινε από χθες, τι θα γίνει;

  1. Μια φορά αποτυχία, για πάντα αποτυχία;

Όταν οι άνθρωποι παλεύουν με τον αυτοέλεγχο, συχνά προσπαθούν να καθορίσουν κανόνες στον εαυτό τους. Σήμερα θα καπνίσω μέχρι 5 τσιγάρα, και όχι ένα πακέτο, θα πιω 8 ποτήρια νερό και όχι μόνο ένα, θα ξυπνήσω νωρίς για να φάω πρωινό και δε θα φύγω για τη δουλειά με άδειο στομάχι. Καμιά φορά, όμως, κάνουμε παρασπονδίες. Δεν καταφέρνουμε να καπνίσουμε λιγότερο, ούτε και να φάμε τις μπάρες το πρωί με το γάλα μας. Αντιθέτως, προσθέτουμε κι άλλες μικρές αμαρτίες στο καθημερινό μας «μενού»: ένα cheat meal την εβδομάδα, που γίνονται δύο και μετά τρία… Η συνεχής αποτυχία και η μη τήρηση των υποσχέσεων που δώσατε στον εαυτό σας, απογοητεύει με αποτέλεσμα να πέσετε με τα μούτρα ακόμη περισσότερο στην αμαρτία και να εθιστείτε στο διατροφικό σας ναρκωτικό.

  1. Παίζουμε «κρυφτό»;

«Σε μια κλειστή κοινωνία όπου όλοι είναι ένοχοι, το μόνο έγκλημα είναι να σε πιάσουν», είχε πει κάποτε ένας συγγραφέας. Και εσείς τρώτε κρυφά από τους άλλους, ακριβώς για να μην σας πιάσουν. Γλυκά, junk food, φαγητό, κι άλλο φαγητό! Όσο και αν έχετε προσπαθήσει να το κόψετε, η μία αποτυχημένη προσπάθεια διαδέχεται την επόμενη. Άνθρωποι με ιστορικό σε επανειλημμένες αποτυχίες, αρχίζουν συχνά να κρύβουν την κατανάλωση πρόχειρου φαγητού από τους άλλους. Προτιμούν να τρώνε μόνοι τους, όταν κανένας άλλος δεν είναι στο σπίτι, ή ακόμη να φάνε ένα τοστάκι …στην τουαλέτα, ένα «βρώμικο» μόνοι στο αυτοκίνητο, με το οποίο πετάχτηκαν για να πάρουν δήθεν εφημερίδα, ή αργά το βράδυ, όταν όλοι κοιμούνται.

  1. Στην υγειά μας; Δε νομίζω..

Κακομαθαίνουμε τον εαυτό μας κάθε Σάββατο βράδυ με ένα μπολάκι ποπ κορν, βλέποντας ταινία, ή απολαμβάνοντας ένα γλυκάκι με τον Κυριακάτικο καφέ μας. Τι συμβαίνει, όμως, όταν η εξαίρεση μετατρέπεται σε κανόνα; Τα τρόφιμα που καταναλώνουμε έχουν σημαντική επίδραση στην υγεία μας, και μάλιστα σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο: αύξηση βάρους, κόπωση, αλλαγή στην υφή της επιδερμίδας, κακή ψυχολογία. Φυσικά, μακροπρόθεσμα τα πράγματα μπορεί να γίνουν πολύ πιο επικίνδυνα, καθώς η χρόνια κατανάλωση βλαβερών τροφών, όπως πολλά γλυκά, πατατάκια, ποπ κορν, πολλά τηγανητά, αλλά και γενικότερα junk food, οδηγεί σε παχυσαρκία, διαβήτη τύπου II, καρδιακές νόσους, Alzheimer, άνοια, ακόμη και σε ορισμένες μορφές καρκίνου. Αν συνεχίζετε το δρόμο προς την καταστροφή, παρόλο που γνωρίζετε όλες αυτές τις επιπτώσεις στην υγεία σας, τότε σκεφθείτε να ζητήσετε επαγγελματική βοήθεια.

Lifeme

Healthy is the new Sexy!