Τα σωματικά κύτταρα πολλαπλασιάζονται με μια κυτταρική διαίρεση που ονομάζεται «μίτωση». Κανονικά μετά την μίτωση κάθε κύτταρο πρέπει να διαιρεθεί σε 2 πανομοιότυπα κύτταρα που θα πρέπει να έχει 46 πανομοιότυπα με το αρχικό χρωμοσώματα, δηλαδή αλυσίδες «κρίκων» DNA.

Η μίτωση συνεχίζεται καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής μας για την ανάπτυξη, την ανάπλαση νέων κυττάρων του δέρματος, νέων κυττάρων του αίματος και άλλους τύπους κυττάρων που καταστρέφονται ή πεθαίνουν.

Εάν τα χρωμοσώματα (οι αλυσίδες ή οι «κρίκοι» των αλυσίδων) δεν διαχωριστούν σωστά, τα νέα κύτταρα μπορεί να έχουν ένα επιπλέον χρωμόσωμα-αλυσίδα (47 στο σύνολο) ή ένα χρωμόσωμα λιγότερο (45 στο σύνολο) ή λάθη πάνω στις αλυσίδες του DNA (λάθος «κρίκους»).

H επίδραση αυτών των σφαλμάτων στην υγεία του οργανισμού μπορεί να είναι από «καλοήθης» (σιωπηλές μεταλλάξεις, οι οποίες δεν έχουν καμία επίπτωση στην αλληλουχία DNA), έως και θανατηφόρα ανάλογα με την ποσότητα και τον τύπο των σφαλμάτων. Μεταλλάξεις που οδηγούν σε λάθος αλληλουχία μπορεί να πολλαπλασιάζονται με τον χρόνο, οδηγώντας σε διαταραχή του κυτταρικού κύκλου και το σχηματισμό όγκων. Μια πιθανή συνέπεια είναι η εμφάνιση καρκίνου, καθώς όλοι οι τύποι του καρκίνου ανάγονται σε επιβλαβείς μεταλλάξεις που πολλαπλασιάζονται με μίτωση. Ο καρκίνος συμβαίνει όταν τα «σημεία ελέγχου» της μίτωσης αγνοούνται ή παρακάμπτονται από ένα κύτταρο με λάθος DNA, με αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη κυτταρική διαίρεση. Αν τα κύτταρα αυτά δεν εξολοθρευθούν από το αμυντικό σύστημα του οργανισμού, τότε εμφανίζεται καρκίνος.

Επομένως, η κακή διατροφή οδηγεί σε χαμηλές ή λανθασμένες αποκρίσεις του ανοσοποιητικού συστήματος, με αποτέλεσμα είτε να μην καταφέρνει να εξοντώσει τα καρκινικά κύτταρα ή να επιτίθενται λανθασμένα έναντι «φυσιολογικών» κυττάρων του οργανισμού.

Οι διάφορες περιβαλλοντικές εκθέσεις σε επιβαρυντικούς παράγοντες, όπως σε ακτινοβολία, χημικά ή η έλλειψη θρεπτικών συστατικών, όπως σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β, φυλλικό οξύ κλπ, αυξάνουν την πιθανότητα λάθους στην κυτταρική διαίρεση.