Επιβράβευση και τιμωρία, δύο έννοιες που διατρέχουν όλη τη ζωή μας από την παιδική ηλικία. Μαμάδες, γιαγιάδες και θείες μάς έταζαν σοκολάτες, παγωτά, καραμέλες, τσιπς και αμίτες, αν τρώγαμε όλο το φαγητό μας ή αν πίναμε όλη την πορτοκαλάδα μας…Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε πως αυτό δεν ήταν παρά ένα δώρον άδωρον! Αντιστρόφως, αν δεν τρώγαμε όλο το φαγητό μας που ξεχείλιζε από το πιάτο ή αν δεν πίναμε την πορτοκαλάδα μας, η τιμωρία ήταν σκληρή: «Δεν έχει παγωτό για μία εβδομάδα»

Έτσι, όσο μεγαλώναμε, μάθαμε να λειτουργούμε στη ζωή μας με αυτές τις δύο παραμέτρους. Και μάλιστα, μάθαμε να ανταμείβουμε ή να τιμωρούμε δυσανάλογα εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας.

Σε μια πανεπιστημιακή έρευνα, ζητήθηκε σε μαθητές να παίξουν ένα βαρετό παιχνίδι στον υπολογιστή. Έπειτα τους δόθηκε ως κίνητρο χρηματικό έπαθλο. Όμως, κάθε φορά που θα έχαναν, θα έπρεπε να πληρώσουν. Το αποτέλεσμα θα ήταν λογικό να δείξει πως το χρηματικό έπαθλο θα ήταν το μεγάλο κίνητρο του παιχνιδιού. Ωστόσο, έδειξε πως η χρηματική «ποινή» άσκησε πολύ μεγαλύτερη επίδραση πάνω στους μαθητές. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι φοβούνται πιο πολύ να χάσουν κάτι που έχουν παρά να κερδίσουν κάτι που θέλουν.

Το ίδιο συμβαίνει και σε πολλούς από όσοι γυμνάζονται. Για να μείνουν ακλόνητοι και σταθεροί στο πρόγραμμα της γυμναστικής τους έχουν ρυθμίσει ποινές στον εαυτό τους, για την περίπτωση που αποκλίνουν από αυτό. Έτσι αν δεν βγάλουν όλα τα χιλιόμετρα πάνω στο διάδρομο, απαγορεύουν στον εαυτό τους να απολαύσει ένα επιδόρπιο. Αλλά όπως είπαμε, αυτό δεν είναι παρά μια δυσανάλογα σκληρή τιμωρία, που δεν διαφέρει από μια παράλογη επιβράβευση, όπως το να ανταμείψεις τον εαυτό σου με ένα smoothie 1.000 θερμίδων, επειδή προηγουμένως έλιωσες καίγοντας 250 θερμίδες πάνω στο διάδρομο.

Lifeme

Healthy is the new Sexy!